Tot de noordkaap en terug

Vrijdag 9 juli - Rovaniemi - Finland

Na 12 dagen Rovaniemi trek ik met een beetje pijn in het hart opnieuw de wijde wereld in. Het voelt raar om opnieuw op weg te zijn na me zo goed thuis te hebben gevoeld. Ik heb een nieuwe host meer naar het zuid-oosten van Finland in Kajaani.

Daar aangekomen is het eerste contact een  beetje raar. De wat oudere host praat (bijna) geen engels, en we hebben dus weinig contact. Zijn  vriend praat gelukkig wel wat zodat ik toch enige conversatie kan hebben. Ik krijg een slaapplaats in de schuur waar het lekker fris is tijdens deze uiterst warme dagen.

Zaterdag 10 juli - Kajaani - Finland.

Ik wandel wat rond in het stadje. Mijn host is een muzikant en s avonds heeft hij een optreden. Ik help als Roadie om de spullen te verhuizen en op te zetten, allemaal bijna zonder woorden. Heel gek.

S avonds zit de kroeg waar het optreden is best vol maar het  publiek is toch wat aan de oudere kant. Ik ben zowat de helft jonger als de gemiddelde bezoeker. De muziek is best leuk en er wordt behoorlijk wat afgedanst. Er is 1 jonger meisje waar ik een praatje mee sla. Ze verteld me dat dit de hotspot is voor de oudere singles van Kajaani. Wat later op de avond wordt dit ook erg duidelijk wanneer er heftig word gekust op de dansvloer. Dit is allemaal wat teveel van het goede voor mij en ik besluit te gaan slapen. Morgen rij ik naar Kuopio voor de volgende host.

Zondag 11 juni - Kajaani - Finland

Het is opnieuw erg warm en ik kom zo rond de middag aan in Kuopio. Ik trek men short aan en ga wat op het gras in de shaduw zitte wachten tot 18u wanneer m'n host klaar is met werken. Om 18u bel ik haar want ik kan het opgegeven adres niet vinden in mijn gps. "I can't find your adress, my gps says there is no Kaaretie street in Kuopio".

"Ehm sorry bastiaan, I think we are in different city's, i'm not living in Kuopio!"

Uiterst grappig telefoon gesprek. Ik blijk in de verkeerde stad te zijn. ik weet niet waarom ik Kuopio in mijn hoofd had maar het is gewoon totaal verkeerd blijkt later wanneer ik de verzonde e-mails op de couchsurfing website herbekijk. Ze heeft duidelijk gesteld dat ze in Sulkava woont. Ik moest nog 200 km rijden om daar te geraken maar dat deed ik met alle plezier.

Maandag 12 juni - Sulkava - Finland

Na een warme nacht gaan we smorgens meteen zwemmen in het nabij gelegen meer. Heerlijk is dat om zo wakker te worden. Na een onbijt is het tijd voor mij om richting Helsinki te rijden. Ik heb ondertussen ook een Ferry naar Tallinn geboekt voor woensdag.

Tijdens de rit is het opnieuw zweten tot en met in mijn lere pak. Ook de CX heeft het behoorlijk warm. De temperatuurmeter wijkt uit tot 3/4de en dus stop ik geregeld om haar en mezelf even af te laten koelen in de shaduw.

In de avond kom ik aan bij Sophie een meisje uit een Fins/nederlands huwelijk en ze spreekt dus vloeiend Nederlands. Ideaal! Ze wonen aan de rand van Helsinki en een 10 minuten durende busrit brengt me naar het centrum waar ik wat uren rondslenter.

Dindsdag 13 juni - Helsinki - Finland

Ik vind Helsinki een erg leuke stad. Vandaag gaan we naar het eiland Suomalinna waar de ruïnes van een vestiging de ideale locatie vormen voor een dag lekker zonnen en zwemmen. S avonds is er een zomerse maaltijd en een leuk gesprek met de de hele familie in het nederlands.

Woensdag 14 juni - Helsinki - Finland

Ik rij 's middags naar de ferry, op naar het onbekende Estland. Aangekomen in Tallinn is het opnieuw verschrikkelijk heet. Ik beleef een letterlijke en figuurlijke 'Melt Down'.

De gps werkt niet meer en bijna niemand spreekt engels. Het drukke verkeer maakt dat m'n hoofd te warm wordt en ik vlucht meteen weer uit de stad op zoek naar wat rust. Ik rij naar het grote eiland aan de West kust van Estland. Hier zet ik in de wildernis mijn tentje op en val doodop in slaap.

Donderdag 15 juni - Saarema - Estland

Na slecht geslapen te hebben door de warmte pak ik m'n boeltje en rij naar Riga. Hier is het opnieuw hetzelfde verhaal. De hitte, verkeer en gps maken dat ik opnieuw vertrek. Ergens op de weg naar Daugavpils zet ik mijn tentje op. Ook nu is het snachts weer zweten.

Vrijdag 16 juni - Middle of Nowhere - Letland

Ondanks de hoge temperaturen is mijn gemoedstoestand ver onder nul. Ik denk er serieus over na om naar huis te rijden. De 26ste juli waar een vriend me komt bezoeken in Polen lijkt nog erg ver weg.

Op de motor zitten geeft me toch weer wat rust en plezier en ik rij naar het stadje Daugavpils. Daar aangekomen neem ik een kamer in het eerste het beste, en blijkbaar ook het duurste hotel. De kamers zijn wel erg sjiek en hebben gelukkig airco. Na de douche is het toch iets beter gesteld met de moraal. Ik bel nog wat vriende op met skype om de eenzaamheid (erg moeilijk contacten te leggen als niemand engels spreekt en ik geen russisch of lets) tegen te gaan en plan men volgende dagen tot de 26ste goed vol met campings en couchsurfers.

Meer fotos

Maandag 21 juni - Alta - Noorwegen

Ik ben vandaag bijzonder goed geluimd want het einddoel van de dag is het eiland Hameroya. Als ik hier ben aangekomen zal ik nog 40 km van noordkaap verwijderd zijn. Ik weet niet of het deels de adrenaline is van het bijna bereiken van de noordkaap maar deze rit is toch een van de mooiste die ik tot nu toe heb gereden. De weg gaat over hoogvlaktes waar helemaal geen begroeiïng meer is. Het is echt geweldig om de weg over het gelooide landschap kilometers ver te zien liggen. Waar de hoogvlaktes ophouden begint de weg te kronkelen langs de kust op weg naar de tunnel die Hameroya met het vaste land verbindt. Ook hier is er geen begroeiïng meer en de rendieren zijn even talrijk als de honderden Campers die ik passeer. Ook het aantal motorrijders is enorm. Het laatste stuk heb ik bijna helemaal met 1 hand gereden omdat de andere bezet was met het groeten van de andere bikers. Ik wordt verwelkomt bij Arnt door 3 andere couchsurfers. Alain is een 55 jarige fransman en al 32 jaar op reis. Hij doet al zijn afstanden te voet en zo is hij bijvoorbeeld ook van Alaska naar Rusland gewandeld over de bevrore zee en overnacht bij eskimo's!

Dindsdag 22 juni - Sarnes - Noorwegen

Vandaag is het zover. Eerst maak ik met Chris, een engelse couchsurfer, een 18km lange wandeling maken naar de ECHTE noordkaap. Het is best fris weer maar we hebben gelukkig geen mist en kunnen de toeristiche noordkaap op de steile rotsen perfect zien. Het is majestueus om te zien hoe de rotswanden omhoog komen uit de woeste zee. Wanneer we terug op het startpunt zijn besluiten we ook even te gaan kijken op de toeristische noordkaap. Normaal moet hier 25 euro inkom betaald voor worden wat schandalig is ! Maar de couchsurf host heeft een goede tip: wanneer je net voor het tolhuisje je motor/auto parkeert en rondwandeld merkt niemand je op en kan je dus gratis een kijkje gaan nemen. Geen haan die er naar kraait. Het is een raar maar hier op de 'neppe' noordkaap krijg ik toch een gevoel van voldoening terwijl dat op de echte niet het geval was. De stijle rotsen geven het het gevoel dat dit het einde van de wereld is. Het is dan ook goed te begrijpen dat ze dit punt hebben gekoze als 'Noordkaap'.

Woensdag 23 juni - Sarnes - Noorwegen

Ik voel me bij deze host goed op mijn gemak en heb dan ook het plan hier een paar dagen te blijven voor ik verder richting het volgende onbekende doel ga. De host verteld me dat dit een bekend fenomeen is voor hem omdat veel surfers de noordkaap als doel hebben en daarna een paar dagen doelloos is zijn huis verblijven . Tot zover het plan want rond de middag krijg ik een telefoontje dat mijn voorband in Bjerkvik is aangekomen. Bent kan hem met een vriend van hem meegeven zodat hij dezelfde avond nog in Alta geraakt, maar dan moet ik hem wel zelf ophalen. Het is dus snel inpakken geblazen en opnieuw richting Alta rijden. Ik kan opnieuw bij Bernhard terecht dus dat is ideaal. Ook Chris ging vandaag richting Alta maar dan met de bus. Hij ging bij een andere couchsurfer in Alta logeren.

Diezelfde avond wanneer ik mijn band ga ophalen kom ik uiterst toevallig Chris en zijn host tegen. Zijn host heeft een werkplaats op de boederij waar ik mijn voorwiel er uit kan halen en hij zou me dan naar de bandecentrale rijden waar ze de band zullen wisselen. Wat een perfect toeval.

Donderdag 24 juni - Alta - Noorwegen

Zoals afgesproken vertrek ik bij Bernhard want die gaat zelf op vakantie en verhuis ik van host. Hier verwissel ik mijn voorband. Eindelijk nieuw rubber, nu enkel de achterband nog.

Vrijdag 25 juni - Alta - Noorwegen

Het is uitstekend weer en ik ga de Alta Canyon bezoeken. Deze Canyon is de grootste van europa en best wel spectaculair. Het is een erg mooie wandeling maar wel erg warm om te wandelen met m'n lerebroek. Dood moe kom ik terug aan bij m'n host. Wanneer ik de computer opzet is er goed nieuws. Ook de achterband is bij Bent aangekomen. Echter zijn er geen vrachtwagens die deze kant op rijden tot zondag. Omdat het minder klikt met deze host besluit ik dan maar gewoon verder te rijden naar Finland en de band naar Rovaniemi te laten zenden.

Zaterdag 26 juni - Alta - Noorwegen

Ik neem afscheid van Alta en rij richting Kautokeno (de hoofdstad van de Sami) om in Karigasniemi de grens over te steken. Ik heb hier net over de grens een nieuwe host. Een 45 jarig koppel die uit helsinki zijn verhuisd naar dit idylische plekje in het bos naast een kabbelend riviertje. Op het menu staat zelf gerookte zalm en nieuwe patatjes. Het smaakt me heerlijk.

Zondag 27 juni - Karigasniemi - Finland

M'n host stelt voor om me een stukje stroomopwaards af te zetten met een kayak als ik dat wil. Dat lijkt me wel erg leuk dus is deze dag een watersport dag. Het is de rivier die Finland en Noorwegen scheid. Dus kabbel ik een paar uurtjes rond op de grens met af en toe een leuke stroom versnelling. Heerlijk zo helemaal alleen in de natuur.

Maandag 28 juni - Karigasniemi - Finland

Vandaag staat Rovaniemi aangestipt als eindbestemming. Hier zal ik Laura en Ulla ontmoeten. Dit zijn vriendinne van een vriendin van mij. Ookal ken ik ze niet kijk ik er erg naar uit om daar te zijn. Dit is samen met de noordkaap de enige plaats die ik zeker zou bezoeken op deze reis. Het is echt hallucinant hoeveel het landschap veranderd is sinds ik 2 dage geleden die rivier ben over gereden. De wegen zijn hier kaarsrecht voor 5 kilometer waarna een flauw bochtje opnieuw een kaarsrecht stuk inleid. Na 350 km kom ik op de poolcirkel waar het stadje rovaniemi is gevestigd. Ik ontmoet Laura en Ulla en zij vertellen mij dat de kerstman in Rovaniemi woont. Het toeristisch seizoen is dan ook meer in de winter, rond kerstmis.

Dindsdag 29 juni -> Donderdag 8 juli  - Rovaniemi - Finland

Dit is echt de perfecte break van het dag-in dag uit reizen. In deze periode is het lekker niks doen en gewoon rondhangen met de vrienden van Ulla welke ook snel mijn vrienden worden. Ook fins leren is erg leuk en lukt best aardig al zeg ik het zelf. Het is hier zoals ik de zomer in België zou spenderen, zalig gewoon!

Ondertussen is ook men achterband aangekomen en omdat de mechaniekers van de 

Honda garage op vakantie zijn mag ik alles zelf doen wat met ook nog een hoop geld scheelt. Meteen vervang ik dan ook de olie en de achterste remblokjes.

Route : http://maps.google.com/maps?f=d&source=s_d&saddr=Rovaniemi,+Finland&daddr=69.411242,25.861816+to:93+to:E69+to:E8+to:E10+to:E10+to:17+to:Sandnessj%C3%B8en,+Noorwegen&hl=nl&geocode=FYqw9gMd-3iIASlTJXd2vUsrRDHEQYi0rYiAFQ%3B%3BFYo8KwQdSJ9iAQ%3BFeL_PAQdXKaIAQ%3BFQ4iJgQdGvEgAQ%3BFZxgGAQd3ljrAA%3BFW5UDAQdkpvHAA%3BFQhC_QMdTrnPAA%3BFWxb7wMdCoHAACk_2nWeW-N0RjH6myd7eJ5jnw&mra=dpe&mrcr=0&mrsp=1&sz=6&via=1,2,3,4,5,6,7&sll=68.056889,23.642578&sspn=4.027589,18.632813&ie=UTF8&ll=65.964377,23.137207&spn=4.389592,18.632813&z=6

Dinsdag 15 juni - Narvik - Noorwegen

Ik besluit ondanks de slechte staat van de banden toch maar verder te rijden richting het noorden en de banden (die hier zouden aankomen) te laten verder zenden. Het weer is best goed en na zo'n 4 dagen zonder moto is het weer echt genieten. Ik heb weer een doel! Op woensdag heb ik een nederlandse host in Tromso. Dit betekent nog 1 nachtje kamperen ergens onderweg.

Rond de middag zet ik mij ergens aan de kant op een bankje om te eten. Tussen 2 campers zet ik een potje koffie en eet rustig een boterhammeke. Wanneer de 2 campers verdwijnen komt er een toerbus in de plaats. Duiters zo blijkt. Wat volgt is een uiterst grappig taffereel. De deuren gaan open en met bijna schrik voor het licht strompelen ze naar buiten. Een groep kippen zouden met meer daadkracht de ren verlaten wanneer je de deur open zet. De bejaarde Duitsers lopen wat te scharrelen in het rond en wanneer eentje een foto neemt van een steen moet de rest hetzelfde plaatje afdrukken. Ik blijk wel iets interessants te zijn. Stilaan komen ze wat dichterbij, kijke geïntresseert naar m'n moto en geven me een goedkeurend knikje. En natuurlijk word de pionier gevold door andere nieuwschierige. Ik heb echt geen behoefte tegen deze mense te praten maar vind het wel intressant om te kijken wie er eerst iets zal komen zeggen. Een paar ogenblikken later is het zo ver. Van achter mijn rug. Het slechtste engels dat ik al heb gehoord : Wher you fahre from ?

Verder dan dat strekt hun engels niet en dus is de conversatie erg kort want tot hun grote verbazing spreekt nie heel de wereld vloeiend duits.3 duitsers met dezelfde vragen later vind ik het wel mooi geweest en vlam ik er vandoor.

Woensdag 16 juni - Vikran - Noorwegen

Na een perfecte nachtrust verlaat ik m'n mooie campingplaats om de ferry te nemen naar Tromso. Het zal zo'n 10 minuutjes varen zijn om dan nog 33 km tot de stad. Ik kom aan bij de ferry en de boot staat al klaar. Mooi zo. Er is echter niemand te bekennen en ik stap maar even aan boord om te vragen wanneer hij zal vertrekken het antwoord is 10u30 maar daar het al 11u is vraag ik niet begrijpen opnieuw naar het vertrekuur. 10u30!  Niet begrijpen kijk ik hem aan en hij legt met een grote zucht zijn worstwijsvinger in het midden van zijn horloge.. euh.. ok.. nog maar eens en dan komt er uit: "Ten minutes". Perfect. Ik wandel wat rond maar natuurlijk 10 minuten niks.. 20 minuten.. 30.. niks. Ok fuck da.. dan rij ik wel 120 km om.2 uur later sta ik in tromso bij Ellen aan de deur.

Plezierig om opnieuw nederlands te praten en de douche doet ook enorm deugd. Ook de warme maaltijd die voor m'n neus word gezet speel ik met veel smaak naar binnen. 'S avonds gaan we nog even de stad in om een pintje te drinken ( uit de meest noordelijke brouwerij ter wereld). 19 euro en 2 biertjes later is het toch wel mooi geweest.

Donderdag 17 juni - Tromso - Noorwegen

Ik ga al best vroeg de deur uit om Tromso wat te verkennen. Ook boodschappen doen staat op mijn lijstje want het is mijn beurt om te koken. Na een redelijk gelukte maaltijd is het rustig achteruit leunen in de zetel. Morgen ga ik een bergje beklimmen aan de rand van Tromso dus moet ik vroeg naar bed.

Vrijdag 18 juni - Tromso - Noorwegen

Op tijd op want de zon schijnt ! Daar moet ik van profiteren. Ik heb gisteren nog een bericht gekregen van Bent Bones ( de persoon naar waar ik mijn banden heb laten sturen) dat hij ook in Tromso is en dat we eventueel wel kunnen afspreken. Ik maak een best lange wandeling naar een 700 meter top met een mooi uitzicht over de stad. Hierna trek ik richting de andere kant van de stad om naar een bouw beurs te gaan waar ik Bent zal ontmoeten.

Bent is een super kerel. Hij heeft een bedrijf in "road security". Dit houdt in dat hij de losse stenen die op de stijle rotswanden naast de wegen liggen moet verwijderen. Terwijl hij een beetje uitleg geeft waarin de woorden "helicopter", "dynamite", "wreckingballs", "explosions" en "great hights"  regelmatig voorkomen  toont hij een filmpje om alles nog is duidelijk te maken. Ik ben zeer onder de indruk. Echt een droomjob lijkt me. Ik vraag dan ook meteen of ze vacatures hebben .

Zaterdag 19 juni - Tromso - Noorwegen

Deze dag is het al regen dat de klok slaagt. Nat en koud kom ik aan bij Bernhard en Tina mijn volgende host's. 2 duitsers die hier vrijwilligers werk doen voor een jaar. Na een warme douche kruip ik pompaf mijn bed in.

Zondag 20 juni - Alta - Noorwegen

Bernhard is al gaan werken en dus vergezel ik Tina (de andere duitse host) en haar vriendin Helga voor een ontbijt. Het regent nog steeds vollebak dus het ideale weer voor een Lazy sunday. Om 16u kijken we naar de wedstrijd van New- Zeeland want Tina heeft daar een jaar gewoond en supportert dus hevig voor de kiwi's.

Vrijdag 11 juni - Narvik - Noorwegen

Ik ben goed gezind want vandaag schijnt de zon vollebak en ik ga naar ZWEDEN! jippie. Mijn genummerde plaats op de trein is ten midde van een horde toeristen uit australië, amerika en nieuw-zeeland. De wat oudere reizende mens slaat maar al te graag een praatje heb ik al ondervonden en dus maak ik test ik m'n engelse vaardigheden met de 'kiwi' die achter me zit. Hij verteld me hij verbaast is over het feit waar de noren allemaal wonen. Een prachtige fjord als deze in narvik zou direct een natuurreservaat worden in Nieuw-zeeland.

De treinrit is echt magnifiek, We rijden langst de stijle wanden van de fjord op naar een soort 'hoogvlakte' waar de gens tussen Noorwegen en Zweden ligt. Bijna direct na het oversteken van de grens veranderd het landschap van berg- en rotsachtig naar een heuvellandschap met meer begroeiïng en meren in plaats van fjorden. De grens is (als ik het goed begrepen heb) destijds vastgelegd door de zweden. Het land dat ze te moeilijk bewerkbaar vonden gaven ze aan de Noren.

Na 7 uur stilzitten op de trein ga ik met mijn gps op jacht naar m'n host in Lulea. De deur gaat open en Hans vult de volledige deuropening. Een stevige handruk verwelkomt me in zijn rommelig maar leuk appartement. Hij bied mij een biertje aan maar kan er zelf geen drinken. Hij is op een striks dieet zonder koolhydraten om 35 kilo te verliezen voordat hij een operatie ondergaat (ik vermoed maagring of dergelijk). Hij drinkt enkel 6 dieetshakes per dag en voor de rest eet hij niets. Het voelt dan ook een beetje raar wanneer ik van een pizza zit te genieten.

Zaterdag 12 juni - Lulea - Zweden

Lulea is echt een super gezellig stadje omgeven door bossen en meren die direct zijn verbonden met de zee. Het feit dat de zon schijnt en het zo'n 20 graden is maakt dat de terrasjes allemaal vol zitten en dat help de gezelligheid natuurlijk des te meer. Ik sta er echt van versteld hoe goed ik mij hier 'thuis' voel. Dit zou echt nog wel een plaatsje zijn waar ik zou kunnen wonen. Het kan ook zijn dat dit te maken heeft met het vrouwelijk schoon dat hier te bewonderen valt;

Elektrisch rijden lijkt hier erg in trek. Bij alle huizen zie ik stopcontacten staan. Het blijkt echter voor de verwarming van de auto's te zijn in de winter. Zowel interieur als motor worden permanent warm gehouden.In de krant kom ik 3 bladzijde tegen die toegewijd zijn aan de verkiezingen in België. Ik probeer er wat van te lezen en het komt er op neer dat ze denken dat België gesplitst zal worden als de NVa wint.

Zondag 13 juni - Lulea - Zweden

Dagtaak van vandaag is een ietwat officieel papier bemachtigen welk bewijst dat ik op de dag van de verkiezingen in Zweden verbleef. Ik probeer eerst bij de politie maar die blijkt op zondag ombemand te zijn. Ik ga dan naar het busstation maar de mevrouw daar lijkt niet echt geïntresseert in mij te helpen. Uiteindelijk krijg ik een kladpapiertje mee met een stempeltje en haar naam eronder. Das volgens mij niet goed genoeg. Ik wandel nog wat rond in het stadje en door de winkelcentra. En plots zie ik ne Combi. Ik doe hem stoppen en leg de situatie uit. 2 paar gefronste wenkbrauwen kijken mij aan en vragen niet begrijpen nog eens hoe dat juist zit met die stemPLICHT. Ze vertellen mij dat ik naar de kazerne moet gaan en daar op een bel drukken.

Zo gezegd zo gedaan en opnieuw heel de uitleg. Een aarzelende 'ok' wordt gevolgd met de opdracht om te wachten. Tien minuten later wordt de deur open gedaan. Dezelfde agent uit de combi laat me binnen en vraagt me nog is duidelijk te zeggen wat ik juist nodig heb.

Een half uurtje later sta ik buiten met een papier waar in het zweeds op staat dat hij mij op 13 juni heeft gezien op het politiekantoor. Het ziet er allemaal best officieel uit dus das in orde (hoop ik).

Maandag 14 juni - Lulea - Zweden

Op hoop van zegen bel ik nog naar de lokale MC shop om te vragen of zij toevallig niet de banden die ik nodig heb in stock hebben, maar dat is blijkbaar niet het geval. Terug op de trein naar Narvik zonder plan voor de volgende dagen dan maar...

Donderdag 3 juni - Moskenes -  Noorwegen

Op de open zee verdwenen de wolken en de ferry zinkt in een zee van zonlicht. De zee is best wild en doch het schip erg groot is danst het heen en weer op de golven. Ik ben blij dat ik m'n cx goed heb ingespannen .

Na de 4 uur op zee komen we aan in Moskenes. Ik kijk erg uit naar de lofoten. Iedereen die ik tegen ben gekomen zwaaide met lof over dit (schier)eiland. De reuzachtige deuren van de ferry openen en een miezerregen waait binnen. Ik wring me ergens tussen de rij vrachtwagens en campers. Ik was door de duitsers gewaarschuwd voor de snelheids controles op de lofoten. Zij hadden een boete gekregen van 350€ (slik) voor 13 kilometer te snel rijden. Met een gematigde snelheid geniet ik van het uizicht. Ondiepe helderblauwe fjorden met witte stranden aan de ene kant worden ingesloten door stijle rotspartijen aan de andere kant. Ik heb de indruk dat de Lofoten een soort samenvatting zijn van heel Noorwegen. Waar het landschap in Noorwegen om de 100 km veranderd is het hier om de 10km. De bergen zijn niet zo hoog als elders en de fjorden lopen niet zo diep land inwaarts maar alles is zo compact dat het wel erg speciaal is.

Met een verkleumde hand begroep ik mijn nieuwe host. Marinus is een Nederlander uit Groningen die al 13 jaar in Noorwegen woont. Hij is gids tijdens het zomerseizoen en dopt tijdens het winterseizoen. Hij spreekt vloeiend Nederlands, Engels, Frans, Duits, Noors en spaans. Een serieuze talenknobbel dus. Het is voor ons beiden even zoeken naar het Nederlands .

's Avonds komen er nog 2 Italiaanse couchsurfers, natuurlijk ook toffe gasten.

Ze hebben hier trouwens een erg leuke manier van huisnummers geven. M'n host woont bijvoorbeeld op nummer 1460. Dit betekent dat hij op 14,60 kilometer van de hoofdweg woont. Zijn buur woont 60 meter verder en woont dus op 1466 .

Vrijdag 4 juni - Valberg - Noorwegen

Ondanks de goede voorspellingen regent het, wanneer we opnieuw het weerbericht bekijken blijkt het goede weer een dag opgeschoven te zijn. Na een half dagje binnen zitten lijkt het IETS beter te zijn en ik maak een wandelingetje met de Italianen. We eindigen onder een afdakje schuilend voor aanhoudende hagel en regen. Wanneer 's avonds de electriciteit voor een uurtjeo of 5 uitvalt worde wel een beetje depressief. M'n humeur wordt iets beter wanneer ik een berichtje krijg dat de staking in de transport blijkt afgelopen te zijn. Dit betekent dat er opnieuw hoop is dat mijn nieuwe banden spoedig in Bjerkvik zullen arriveren.

Zaterdag 5 juni - Valberg - Noorwegen

Na een lange nachtrust kom ik beneden en hoop ik nog te dromen wanneer ik m'n moto op zijn zij zie liggen. Helaas pindakaas het is pure werkelijkheid. De wind heeft de moto omvergeblazen en het feit dat hij op het zand stond terwijl de regen met bakken uit de hemel viel zal ook niet hebben geholpen. De schade valt nog best mee, alleen de spiegel is losgekomen. De schroefdraad om de spiegel te bevestigen is wel helemaal naar de kl*te.

Omdat ik toch naar de winkel moet rij ik ineens naar Leknes, een iets grotere stad in de buurt waar ik ook een helicoil reparatie hoop te fixe.

Bij alle garages waar ik informeer lijken ze nog nooit te hebben gehoord van helicoils, de laatste mechanieker waar ik mee praat geeft me de raad om maandag naar de volvo garage te gaan. Hij kent de eigenaar en zal op voorhand bellen. Ik rij nog wat doelloos her en der een weggetje in om het eiland Vestvagoy wat te verkennen.

Wanneer ik terug kom zijn de wolken wat weggetrokken en besluit ik op zoek te gaan naar een topje om te beklimmen. Gewapend met mijn regenoverall heb ik er goede moed in. Het is wat zoeken om de top te bereiken want aangeduide paadjes zijn er niet. Op zo'n 30 meter van de top heb ik mezelf aardig in de nesten gewerkt en ik wil niet helemaal terug dus ga ik gewoon een beetje klimmen op de rotsen. Laat ik het laag tot (achteraf bekeken) middelmatig gevaarlijk noemen . Trillend van de adrenaline kom ik op de top welk een spectaculair uitzicht geeft over bijna het hele eiland. De wolken verhinderen wel een beetje het volledige uitzicht maar ze brengen ook een speciale sfeer. Terwijl ik wat rondwandel op zoek naar een weg om huiswaarts te keren komt een wolk vast te zitten op de top. In 5 minuten is het opeens super mistig en ik kan geen 5 meter meer vooruit kijken. Het begint ook hard te sneeuwen wat een weg naar beneden vinden erg moeilijk maar uitdagend maakt. Een hele speciale maar leuke ervaring. Wanneer ik wat meer afdaal gaat de mist even snel weer weg als ze is gekomen en vind ik redelijk makkelijk mijn weg terug naar huis.

Zondag 6 juni - Valberg - Noorwegen

M'n host is gaan werken en ik rij wat doelloos het eiland rond. Op alle plekjes aan de zee zijn campers geparkeerd. Ik rij op advies van mijn host ook naar het plaatsje Eggum. Blijkbaar is dit wel erg bekend want er staan zo maar even 40 campers nog net niet op elkaar geparkeerd. Een franse invasie blijkt wanneer ik naar de nummerplaten kijk.

Maandag 7 juni - Valberg - Noorwegen

Ik heb een host voor vandaag in Sortland dus pak weer alles samen en vertrek. Ik rij nog langs de Volvo garage maar hun Helicoil set is zeker 30 jaar oud en onvolledig. Niet voldoende om m'n spiegel te repareren.

De rit naar Sortland is weer enorm prachtig en het doet deugd om nog is wat kilometers te vreten na een paar dagen geen fatsoenlijke afstanden te hebben afgelegd. Ik merk hoe langer hoe meer dat ik mij tijdens het rijden het meest amuseer. Dit maakt het nog frustrerender dat ik moet 'wachten op de nieuwe banden in Bjerkvik'.

De aankomst bij m'n nieuwe host is echt een beetje raar. Het is wat gokken of ik bij het juiste huis zit want op het platteland hebben de meeste huizen geen adres.

Ik bel aan, de deur gaat open. Een jongere man staat in de deuropening, Mijn host is zeker ouder, maar hij stuurde dat hij AFS studenten in zijn huis heeft dus ik kan nog goed zitten. "Hello, i'm Bastiaan the belgian couchsurfer". "Ok" is het antwoord dat ik samen met een niet begrijpende blik krijg.Oh ow, ik zit verkeerd denkik. "I've had contact with Svein to spend a few nights". Nog steeds een beetje een arwanende blik.  "Svein lives here right ?". "Yess thats right". Maar hij weet blijkbaar niks over mijn komst. Ik besluit Svein dan maar te bellen. Hij legt me uit dat er 2 studenten zijn en hij enkel tegen de andere  heeft gezegd dat er vandaag iemand zou komen, vandaar de onbegrijpende blikken. Ik geef de jonge in de deuropening door en zijn niet begrijpende blik veranderd in een glimlach. Het teken dat ik binnen mag komen .

Het is een beetje een rommelig huis maar oh zo mooi gelegen aan het 'svanevannet' (zwanenmeer). 'S avonds trekt de hemel helemaal open en ik vertrek om 1u snachts met de moto om een tripje richting het licht van de midernacht zon te maken. Prachtige wegen leiden me naar een klein dorpje waar ik op een rots een uurtje de zon bewonder.

Dindsdag 8 juni - Sortland - Noorwegen

Ik krijg een e-mail van de banden website dat ze mij zullen verwittigen wanneer de banden het magazijn verlaten. Ze zijn dus nog niet eens vertrokken! Ik pleeg maar is een telefoontje met de vraag om een ruwe schatting, ik leg uit dat ik op reis ben en dus liefst zo snel mogelijk over de banden beschik. "Normally they'll arrive next week" klinkt het niet echt overtuigend aan de andere kant van de lijn. GVD das een tegenvaller. Volgende stap is op zoek gaan naar een manier om me nog wat bezig te houden want ik wil ook geen week bij die persoon in Bjerkvik te zitten wachten. Ik kom toevallig ergens op een website welke verteld over een treinreis van Narvik naar het noorden van Zweden. Het zou een erg mooie rit moeten zijn. Ik kijk naar de prijs en die valt reuze mee! 35 euro voor een kaartje heen en terug. Als je dan denkt dat het zon 750 km heen en terug is lijkt me dat een goeie deal. Ik zoek en vind een host in Narvik om mijn spullen te stallen terwijl ik in Zweden zal zitten. Ook een host in Lulea (het stadje waar ik heen reis) is snel gevonden.

Ik ben plotsklaps weer helemaal goed gezind.

Woensdag 9 juni - Sortland - Noorwegen

Een luie dag waar ik een beetje met de kano op het meer vaar en een beetje rondwandel, niks speciaal. 's Avonds zijn er altijd intressante gesprekken met mijn host. Hij is de AFS coördinator van het district en neemt zelf elk jaar 2 studenten in huis. Hij reist ook elk jaar naar de families en is dus al op heel veel plaatsen geweest. Een intressante, vriendelijke, warme, open persoon.

Donderdag 10 juni -Sortland - Noorwegen

All right, back on the road. Zo'n 230 kilometer naar Narvik. Weer heel mooi natuurlijk en Narvik blijkt echt een toffe stad te zijn op een hele steile helling. Ik rij wat rond door de steile straten en kom zelfs een skilift tegen midden in het centrum. Je kan hier dus in de winter gewoon u board of ski's pakken een paar honder meter wandelen en gewoon gaan. Lijkt me zalig.

M'n nieuwe host is weer fantastisch. Ze leven in opnieuw een erg rommelig, maar mooi en groot huis. Het mi casa es su case is hier van toepassing. Alles wat ik wil is te nemen en ik moet de kasten maar opentrekken als ik iets zoek. Ook zij hebben een AFS student in huis. Al blijkt dat maar pas te zijn. De relaxte jongen uit Nieuwzeeland legt uit dat hij eerst een andere hostfamily had maar toen hij in bed belande met de dochter was het daar snel afgelopen . Hij is dan maar verhuist naar deze family en met een glimlach verteld hij dat het nog steeds heel "awkward" is om als hij bij zijn vriendin blijft slapen de ouders smorgens tegen te komen .